Глыбачанка

Як сонца пазалоціць горад ранкам,
Асвеціць зноў азёраў глыбіню,
Парушыць лёгкім крокам глыбачанка
Знаёмых вуліц першай цішыню.

Прыпеў:

Ты ўладарка жыцця, глыбачанка,
Ганарыцца наш горад табой.
Род ідзе ад святой палачанкі,
Ад сястры Еўфрасінні святой.
Бо руплівая вечна у працы,
Казкай рук ты здзіўляла падчас.
Для цябе будавалі палацы.
Вершы і песні складалі не раз.

Ты светлы вобраз маці і каханай,
Сямейных гнёздаў вечнае цяпло.
За прыгажосцю, знешне прыхаванай,
Душы тваёй чароўнае святло.

Прыпеў.

Спявае гімн табе вясной прырода,
Зязюля лічыць вечнасці гады.
Дык будзь жа ты шчасліваю заўсёды
І сэрцам маладою назаўжды.

Прыпеў.