Пад святлом Венеры-зоркі
Ткуць свой майскі паясок
Затравелыя пагоркі,
Дзе як золата пясок.
Веснавей каб не сурочыць,
Узышоў маладзічок.
Беларускай белай ночы
Развязаны каснічок.
І зрываюцца з галінак
У салодкі сон гракі.
Растрывожылі маліннік
Маладыя салаўкі.
Прыпеў.
Цень каліткаю за хатай,
Бы ў каралях ад расы.
Вербы ніцыя — дзяўчаты
Распусцілі валасы.
Прыпеў.
Клён, бы хлопец той нясмелы,
Закахана шле пагляд.
Засыпае самы белы
Першацвет вясновы сад.
Прыпеў.
І бялее зноў каўнерык
Туману над азярком.
Белай ночы насцеж дзверы
Адчыняе кожны дом.
Прыпеў.
